Deel via
Filters
  • Artikel
  •  

Auteur: Hans Beekhuyzen

Over de plaatsing van luidsprekers worden, naast soms zinnige dingen, onvoorstelbaar veel onzinnige dingen verteld. Met name staande golven zijn als kwade geesten in oude culturen: als er iets fout gaat, geef je de geesten de schuld. En dat terwijl er ondertussen voldoende technische kennis is om geen geesten meer nodig te hebben. Maar laten we bij het begin beginnen.

De basisregels voor het opstellen van luidsprekers in een stereo-opzet zijn zeer eenvoudig: de twee luidsprekers dienen zo opgesteld te worden dat de afstand tussen de luidsprekers onderling net is kleiner is aan de afstand vanaf elke luidspreker tot de luisteraar. De luisteraar en de luidsprekers vormen dus de hoekpunten van een denkbeeldige gelijkbenige driehoek. Afhankelijk van de omstandigheden, het type luidspreker en persoonlijke voorkeur zal de afstand tussen de luidsprekers ergens tussen de 2  en 4 meter zijn, waarbij 2 meter redelijk kort en 4 meter redelijk lang is. De hoogte van de (midden- en hogetonen-) luidsprekers zal doorgaans gelijk moeten zijn aan die van je hoofd als je op de luisterpositie zit. Wederom afhankelijk van de omstandigheden, het type luidspreker en de persoonlijke voorkeur kunnen de luidsprekers recht naar voren gericht zijn, op de luisteraar gericht zijn of zelfs ietwat naar buiten gedraaid zijn. Zoals gezegd, dit zijn de basisregels en alleen met deze regels kom je lang niet ver genoeg om alles uit een fatsoenlijke stereo-installatie te halen. Om dat te bereiken zullen we wat trucs moeten toepassen en ons ietwat verdiepen in de psychoakoestiek.

Zo’n 50 jaar geleden was er nog niet zoveel bekend over huiskamers omdat er niemand was die onderzoek in die richting financierde. Als er akoestiekproblemen waren en er was geld beschikbaar, dan werd er een akoesticus bijgehaald en die had vooral kennis van zaalakoestiek. Nu zijn een standaard zaal en een standaard huiskamer op het eerste gezicht verwant aan elkaar: vier muren, een vloer en een plafond met daarin meubilair. Alleen de maten zijn anders: zalen zijn vele malen groter dan kamers. Zaalakoestiek kent dezelfde basisregels als kamerakoestiek, zoals de basistechniek voor personenauto’s en vrachtauto’s gelijk is. De basiseigenschappelijk lijken gelijk maar de verhoudingen zijn drastisch anders.

 

 
Volgende pagina